BKP: Z historii wyborów papieskich, herezji i schizmy
Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v1d6slx-z-historii.html
https://cos.tv/videos/play/37734357244350464
https://www.bitchute.com/video/g2KVR0AHa9Hg/
Forma wyboru papieża w historii była różna:
1) Prawo do desygnacji – żyjący papież wyznaczał swojego następcę. Przykładem jest apostoł Piotr, który wyświęcił na rzymskich biskupów swoich następców Klemensa, Lina i Kleta. Ta praktyka została odnowiona przez papieża Simmacha w 499 roku. Desygnację praktykowano podczas wyboru Feliksa IV (526-530), Bonifacego II (530-532), Wigiliusza (537-555).
2) Papież został wybrany przez duchowieństwo i lud ‒ św. Cyprian pisze w liście do Antoniana o papieżu Korneliuszu: „Został wybrany na podstawie zaświadczeń prawie wszystkich duchownych i na podstawie głosów ówczesnego ludu oraz zgody starszych biskupów i adekwatnych mężczyzn”. Także wyboru uczestniczyła cała wspónota. Była to dominująca praktyka w pierwszych trzech stuleciach.
3) Papieża wybierała Teofilaktowa rodzina – papiestwo zostało całkowicie oddane na łaskę rzymskiej patrycjuszce Marosii. Swój wybór jej zawdzięczają Jan X (914-928), Lew VI (928), Stefan VII (928 -931) i Jan XI (931-935), który był jej własnym synem. Jej drugi syn Alberich II (932-954) następnie także mianował kilku papieży. Zadbał o to, aby na papieża został wybrany i jego rozpustny 18-letni syn Oktawian, czyli Jan XII (955-964).
4) Papieża wybierają kardynałowie – Mikołaj II wydał w 1059 r. dekret o wyborze papieża. Kardynalni biskupi mieli się najpierw ze sobą zkonsultować i wybrać odpowiedniego kandydata. Następnie mieli do podjęcia decyzji wezwać duchowieństwo i w końcu zażądać zgody zwykłego rzymskiego ludu. Więc nie tylko głosowali kardynałowie, ale potrzebna była także zgoda duchowieństwa i ludu.
5) Papież został ogłoszony przez lud
W ten sposób wybrano Grzegorza VII (1073-1085). Masy ludzi na pogrzebie poprzedniego papieża krzyczały: „Niech Hildebrant będzie naszym papieżem!”. Wytworzyli tak silną presję, że wbrew kościelnym prawom i zwyczajom ten mnich został papieżem.
Podobne wybory odbyły się już w 236 roku. W kościele, w którym miał się odbyć wybór papieża, nagle z nieba sfrunął gołąb na głowę Fabiana. Wtedy wszyscy ludzie z zachwyceniem i jednogłośnie wykrzyknęli: „Godny (axios)!”. Ludzie pochwycili tego chrześcijanina i posadili go na rzymski biskupi tron.
6) Wybierają kardynałowie, ale w rzeczywistości rodziny posiadające władzę
Później silny wpływ na wybór papieża miały mocne rody Colonów i Orsinów.
Dziś cały bergogliański Watykan znajduje się pod rządami masonów. Ci mężowie w fartuchach z kompasami stosują różne kościelne procedury, aby realizować swoje cele, w tym wyboru papieża.
7) Nadzwyczajny wybór
W nadzwyczajnych warunkach musi też istnieć nadzwyczajna metoda wyboru, aby mógł być wybrany prawowierny papież, a nie heretyk czy osoba, podporzątkowana systemowi masońskiej władzy.
Obecne przepisy, które stanowią, że na papieża może zostać wybrany tylko kardynał, nie są dogmatem Kościoła.
Trzeba też wiedzieć, że Kościół jest zbudowany na apostołach i prorokach (Ef 2:20). Kiedy ludzka struktura rozpoczyna samolikwidacjny proces, Bóg w swojej opatrzności interweniuje do wyboru papieża w niezwykły sposób. Tak się to stało 14 października 2019 r., kiedy Kościół Wschodni obchodzi święto Opieki Najświętszej Bogurodzicy. Ośmiu biskupów wschodniego obrządku, po dokonanych refleksjach i modlitwach, wybrało i ogłosiło prawowitego papieża. Cały moralnie skorumpowany system Watykanu w dzisiejszej sytuacji już nie dawał żadnej nadziei na wybór prawowiernego papieża, a Franciszek Bergoglio ze względu na swoje herezje jest nieważnym papieżem. Wybrany arcybiskup wyboru jeszcze publicznie nie zaakceptował, ale ani nie odrzucił.
Schizma
W historii Kościoła było więcej schizm. Zwróćmy uwagę przynajmniej na niektóre:
1) akakijska schizma, z powodu herezji monofizytyzmu, od czasów papieża Feliksa II (483-492).
2) wielka schizma z 1054 r. i pojawienie się prawosławia.
3) zachodnia schizma 1521 r. i pojawienie się protestantyzmu.
Należy dokonać rozróżnienia między schizmatykiem, który oddzielił się od widzialnego papieża, a heretykiem, który oddzielił się od Chrystusa. Schizmatyk może zostać zbawiony, ale zatwardziały heretyk nie.
II Watykański Sobór swoimi zaszyfrowanymi herezjami skierował katolików na fałszywą ścieżkę, która nie prowadzi do zbawienia. Synodalna droga Bergoglia w konsekwencji prowadzi do powstania jednego antykościoła New Age – synagogi szatana. W nim poganie i sataniści stworzą fałszywą jedność z katolickimi i niekatolickimi apostatami. Wszyscy, którzy nie kochają prawdy, zjednoczą się w niej.
Wprzeciwienstwie, wewnętrzną jedność w Chrystusie tworzą dziś ludzie, którzy szukają prawdy, czy są to katolicy, czy niekatolicy. Sprzeciwiają się systemowi globalizacji, genderu, digitalizacji człowieka, niebezpiecznych szczepień, chipowania i satanizacji.
Prawowici i nieprawowici papieże
Pierwszym nieprawowitym papieżem był męczennik Hipolit (217-235), a następnie Nowacjan (251-258) i Ursyn (366-367). Szczególnym okresem w historii jest podwójne papiestwo. Jeden papież był w Rzymie, drugi w Awinionie. Chrześcijaństwo już przed tym kilkakrotnie doświadczyło walki między papieżem a antypapieżem, spory ale nigdy nie trwały tak długo i nigdy nie były tak niejasne, gdzie a kto jest prawdziwy papież. Za jednym i drugim stali znani święci, Europa była podzielona, jedni uznawali jednego, drudzy uznawali drugiego. Jak na ironię, dopiero podczas herezji koncyliaryzmu na Soborze w Konstancji (1414-1418) schizma została pokonana przez wybór Marcina V.
Dlaczego doszło do podziałów? Było to wezwanie do pokuty, zwłaszcza za świeckie życie kościelnych prałatów. Oni jednak nie pokutowali. Dlatego 100 lat po troistym papiestwie nastąpiła wielka zachodnia schizma, związana z Marcinem Lutrem.
Obecnie powstała absurdalna sytuacja. Dziś oddzielenie się od Bergoglia, który zajmuje tron papieski, nie jest schizmą, bo tak zwany Franciszek jest arcyheretykiem. Nie chce opuścić urzędu, więc prawdziwy katolik, wierny Chrystusowi, musi opuścić Bergoglia i bergoglianizm.
Z punktu widzenia historii oceniamy również obecny Kościół. W historii nigdy nie zdarzyło się, aby głowa Kościoła tak systematycznie likwidowała podstawowe filary wiary i moralności i masowo, pod fałszywym posłuszeństwem, przewodziła katolików nie na prawosławie czy protestantyzm , ale bezpośrednio do satanizmu! Wiąże się to z uprzywilejowaniem genderu, LGBTQ, bałwochwalstwa z Pachamamą oraz homoseksualnych małżeństw. To już nie jest prawowierny Watykan, to duchowy Babilon, nierządnica antychrysta! Konsekwentnie likwiduje nawet ostatnie resztki prawowierności, która jest warunkiem zbawienia.
Na czele Kościoła Chrystusowego nie może stać arcyheretyk i jego następcy, chociaż masońscy bracia niewątpliwie z łatwością by to zabezpieczyli, zgodnie z mottem Bergoglia – fratelli tutti! Oni już de facto kontrolują Watykan i wybory papieskie. Po odejściu Bergoglia będzie albo wariant A, czyli następca Bergogla, albo wariant B, czyli zewnętrznie prawowierny papież, ale zalegalizuje Bergogliowy rozkład. Jest jeszcze jedena warianta. Straszenie schizmą jest tylko manipulacją, żeby wierzący się bali oddzielić od apostazji. Celem człowieka jest zbawienie duszy, a nie pozostawanie w strukturze, która w widoczny sposób zdradziła Chrystusa i Jego naukę i na której spoczywa Boża klątwa, anatema (por. Ga 1, 8-9). Jeśli jednak w niezwykły sposób zostanie zrealizowana alternatywa z papieżem, który sprzeciwi się herezjom bergoglianizmu, szczerzy katolicy będą mieli wyjście. Ale muszą się liczyć z prześladowaniami i męczeństwem.
Wielką nadzieją jest amerykański kontynent, bo Europa jest zatruta przez niemieckich heretyków, którzy już postradali zmysły i propagują małżeństwa sodomitów. Ten niemiecki religijny faszyzm promował także herezje II Watykańskiego Soboru. Dziś zbieramy jego owoce.
Wzywamy katolickich biskupów i księży Stanów Zjednoczonych i wszystkich państw Ameryki Środkowej i Południowej: Dążcie do prawdziwej reformy! Oddzielcie się od Bergoglia i jego apostatycznej drogi synodalnej i przyjmijcie prawowiernego papieża, który zapewni proces przebudzenia na amerykańskim kontynencie. Wtedy przebudzenie nastąpi i na innych kontynentach. Szczerzy katolikcy są w niebezpieczeństwie, że poddają się demagogii pomocniczego biskupa Schneidera, który rzekomo potępia herezje, ale heretyka Bergoglia promuje jako widzialną głowę Kościoła. Wpływa zwłaszcza na kapłanów Bractwa św. Piusa X. W rzeczywistości jest on w bezpośrednim konflikcie z jego założycielem, arcybiskupem Marcelem Lefebvre, który jako pierwszy wyraźnie sprzeciwił się heretyckiemu soboru. II Watykański Sobór został wyraźnie potępiony i przez byłego nuncjusza USA, Carlo Marię Viganò. Schneider, w przeciwieństwie do nich, mówi tylko o kosmetycznych dostosowaniach, ale Sobór stanowczo broni.
Co powiedział arcybiskup Lefebvre o Soborze? „… Odrzucamy i zawsze odrzucaliśmy podążania za neomodernistycznymi tendencjami Rzymu, które wyraźnie znalazły odzwierciedlenie na II Watykańskim Soborze i po Soborze we wszystkich późniejszych reformach”.
Opieramy się na historii i obecnej sytuacji i wzywamy wszystkich szczerych katolików do modlitwy. Codziennie odmawiamy Różaniec Święty, w miarę możliwości od 20:00 do 21:00. Módlmy się w jedności a to w intencji za prawowiernego papieża i biskupów kontynentu amerykańskiego aby zrobili krok wiary dla zbawienia Kościoła.
+ Eliasz
Patriarcha Bizantyjskiego Katolickiego Patriarchatu
+ Metodiusz OSBMr + Tymoteusz OSBMr
biskupi-sekretarze
28.06.2022
Pobierz: BKP: Z historii wyborów papieskich, herezji i schizmy (28.06.2022)