BKP: Biskup pomocniczy Schneider podkopuje Kościół in radice (od korzeni)

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v1abl9x-biskup-pomocniczy-schneider.html
https://cos.tv/videos/play/37198993151792128
https://www.bitchute.com/video/REcj33ljl97i/   

Cytat Schneidera: „Najbezpieczniejszą zasadą przewodnią w kluczowej kwestii życia Kościoła, dotyczącej ważności papiestwa Franciszka, powinna być dominująca w historii Kościoła praktyka, która zajmowała się przypadkami zaprzeczania prawowitości papieża”.

Odpowiedź: Najbezpieczniejszą zasadą przewodnią w kluczowej kwestii życia Kościoła, dotyczącej ważności Frantiszkowego papiestwa, jest fakt jego publicznego bałwochwalstwa oraz konkretne heretyckie gesta  i wypowiedzi. Są dowodem na to, że Bergoglio jest publicznym bałwochwalcą, heretykiem i propagatorem sodomii. W ten sposób ściągnął na siebie Bożą anatemę, to znaczy wykluczył siebie z Kościoła. Jest dlatego  nieważnym papieżem. Dominującą praktyką w historii Kościoła, która zajmowała się przypadkami zaprzeczania prawowitości papieża, jak w przypadku papieża Honoriusza, była jego pośmiertna ekskomunika za herezję monoteletyzmu.

Z dominującej praktyki w historii Kościoła wynika i bulla dogmatyczna  „Cum ex apostolatus officio”, w której stwierdza się, że jeśli papież staje się heretykiem, zostaje wydalony z Kościoła, a wszystko, co robi, jest nieważne. Z tego wynika wyraźne zaprzeczenie prawowitości Bergoglia jako papieża.

Cytat Schneidera: „W ostatnich miesiącach argumenty, że papieżem jest w rzeczywistości Benedykt XVI, a nie Franciszek, motywowane być może rosnącą liczbą skandali, emanującymi z Watykanu…”

Odpowiedź: Ta rosnąca liczba skandali, które Bergoglio robi każdego dnia, bezpośrednio niszczy zdrowe korzenie Kościoła. Są to liczne dowody na nieważność Bergoglia  papieżstwa.  Biskup Schneider zamiast zająć się tą poważną kwestią, zajmuje się wykrętnym pytaniem, kto jest ważnym papieżem: Benedykt czy Franciszek. Tym manipulująco narzuca błędną odpowiedź, że Franciszek jest ważnym papieżem.

Schneider nazywa tylko rosnącą liczbą  skandali to, że Watykan stał się de facto centrum antychrześcijańskiego ruchu masońskiego. Otwierając sobie w Watykanie drzwi, organizując tam konferencje tak zwanie o klimacie, ekologii, transhumanizmie, z  celem redukcji populacji i zniszczeniem chrześcijaństwa, zwłaszcza od wewnątrz.

Cytat Schneidera: „…zwolnienie z urzędu papieża musi być podporządkowane wyższemu dobru całego Kościoła, jest to  w tym przypadku realna egzystencja widzialnej głowy Kościoła…”

Odpowiedź: Tutaj widzimy szczyt manipulacji Schneidera. Odnosi się do wyższego dobra całego Kościoła, którym jednak nie uważa prawowierną doktrynę, gwarantującą zbawienie dusz.  Tym wyższym dobrem rzekomo jest realna egzystencja widzialnej głowy. Schneidera ale nie obchodzi, że tą widzialną głową jest heretyk, bałwochwalca czy propagandysta sodomii, który sprowadza klątwę na siebie i Kościół.

Nie obchodzi go nawet to, że ta głowa, przez herezje, została odcięta od ciała. Promując heretyka  na papieskim tronie, Schneider  wszystkie Begogliowe herezje  uznaje jako nową naukę. Tym potwierdza przejście kościoła do antykościoła New Age. Zgodnie z zasadą Schneidera, nawet publiczny satanista może być papieżem, głównie, by tam widzialnie  był, nawet jeśli ciągnie katolików do piekła. To, rzekomo, jest wyższe dobro Kościoła.

Cytat Schneidera: „…witalność  i aktywność powszechnego Kościoła zależy od jego widzialnej głowy…”

Odpowiedź: Tu ma Schneider  rację. W szczególności dzisiaj Bergoglio z żywotną aktywnością promuje islamizację chrześcijańskich narodów, satanistyczny antychrzest przez mRNA szczepienia, sodomię, błogosławieństwo małżeństw sodomitów w kościołach (przykładem są Niemcy), redukcjyjne lub eksterminacyjne masońskie programy, publiczne bałwochwalstwo z demonem Pachamamą, ekologiczną konwersję ku  terytorialnym demonom z Amazonii i tak dalej. Ta to witalna aktywność prowadzi do likwidacji Kościoła i potępienia dusz.

Cytat Schneidera: „Duchowe dobro wierzących zależy od ważnej nominacji biskupa, która z kolei zależy od ważnego widzialnego papieża”.

Odpowiedź:  Bergoglio jest ale widzialnie nieważnym papieżem, który mianuje nieważnych biskupów i kardynałów, uniemożliwiając w ten sposób duchowe dobro wierzących.  Schneider pomimo to tego nieważnego papieża promuje. Schneider szkodzi Kościołowi bardziej niż oczywiści zwolennicy heretyka Bergoglia. Używa prawowiernej terminologii do zniszczenia prawowierności.

Cytat Schneidera: „Np. Arcybiskup Marcel Lefebvre nie należy do tej kategorii podkopywania Kościoła”.

Odpowiedź: Biskup Schneider sprawia wrażenie, że jest zwolennikiem tradycyjnego kierunku arcybiskupa Lefebvre’a. Pytamy go: dlaczego w dzisiejszych czasach, kiedy Franciszek zabrania służenia tradycyjnej Liturgii, biskup Schneider publicznie nie wzywa Franciszka do zniesienia tego zakazu? Dlaczego, będąc zwolennikiem arcybiskupa Lefebvre’a, nie prosi Franciszka o rehabilitację tego prawowiernego arcybiskupa? Schneider odnosi do kategorii podważania Kościoła to, kiedy heretyka nazywają heretykiem.

To ale, że heretyk podkopuje Kościół od korzeni (in radice), Schneider nazywa wyższym dobrem Kościoła, ponieważ czyni to jako widzialna głowa. W ogóle nieakceptuje  rzeczywistość, że ta tak zwana widzialna głowa już się podkopała i znalazła się poza Kościołem. Schneider zmusza prawowiernych katolików, aby za wszelką cenę trzymali się wykluczonej głowy i tym samym znaleźli się poza Kościołem i oni.

Cytat Schneidera: „(arcybiskup Lefebvre) w Kanonie Mszy św. zawsze wspominał papieża”

Odpowiedź: Schneider sugestywnie twierdzi, że arb Lefebvre w kanonie rzekomo wspomniał papieża. W ten sposób manipulująco zmusza kapłanów bractwa Pius X do wspominania w Liturgii heretyka Bergoglia. W ten sposób ich Liturgie stają się sub dubio i sprowadzają na siebie i wierzących ciemność przekleństwa. Tego im już Schneider nie powie. Paradoksem jest, że na wszystkich spotkaniach tradycjonalistów, zwłaszcza w USA,  znajduje się w centrum uwagi Schneider, który de facto duchowe dziedzictwo arcybiskupa Lefebvre’a niszczy.

Cytat Schneidera: „Kościół, kierując się duchowym dobrem i wiecznym zbawieniem wiernych, posługuje się zasadą sanatio in radice (uzdrowienie od korzeni).”

Odpowiedź: Schneider ale nie kieruje się duchowym dobrem i wiecznym zbawieniem wierzących, gdy broni heretyka w urzędzie głowy Kościoła.Bergoglio  legalizując swoje herezje  zatruwa Kościół w jego rdzeniu. Tutaj już nie może przyjść uzdrowienie na zasadzie sanatio in radice. W przeciwieństwie do Schneidera, były nuncjusz w USA, Carlo Maria Vigano,w  rzeczywistości  kierował się duchowym dobrem i wiecznym zbawieniem wiernych i dlatego wezwał heretyka Franciszka i całą homoseksualną sieć do abdykacji.

To  jest warunek sine qua non! W przeciwnym razie Kościół nie może zostać uzdrowiony in radice, to znaczy od korzeni, a jego przebudzenie nie nastąpi. Schneider rzekomo walczy z herezjami, ale największego heretyka chroni. To jest duchowa schizofrenia.

Dla uzdrowienia in radice koniecznym jest nazywać heretyka heretykiem, także sodomii grzechem i obrzydliwością. Również jest trzeba nazwać bałwochwalstwo z Pachamamą zbrodnią przeciwko pierwszemu przykazaniu, które jest wyrzeczeniem się prawdziwego Boga a przychylnością do bożków, czyli demonów. Schneider te Bergogliowe zbrodnie przeciwko Bogu i Kościołowi celowo bojkotuje. Nie nazywa ich prawdziwym imieniem. Ukrywa je w celu zachowania heretyka i całej sieci heretyków i homoseksualistów w urzędach kościelnych. To uniemożliwia od korzeni –  in radice – odrodzenie Kościoła. Komu tym służy?

 

+ Eliasz

Patriarcha Bizantyjskiego Katolickiego Patriarchatu

+ Metodiusz OSBMr             + Tymoteusz OSBMr

biskupi-sekretarze

 

19.06.2022

 

Pobierz: BKP: Biskup pomocniczy Schneider podkopuje Kościół in radice /od korzeni/ (19.06.2022)